Conjugação do verbo funkeln (unr)
A conjugação irregular do verbo forte funkeln não é uma variante da linguagem padrão . Esta é uma sugestão proveniente da Gesellschaft para os verbos fortes. A associação está em campanha para com todos os verbos fracos e substantivos ;-) Tem como intenção um caminho de regularidade. Para efeito de comparação, o verbo fracofunkeln .
C1 · irregular · haben
funkelt · folnk · hat gefolnken
Não coloquial. Possível eliminação do -e. Alteração da vogal do radical. u - o - o
Conjugação simples no presente, pretérito, imperativo e conjuntivo do verbo funkeln (unr)
Presente
| ich | funk(e)l(e)⁵ |
| du | funkelst |
| er | funkelt |
| wir | funkeln |
| ihr | funkelt |
| sie | funkeln |
Pretérito
| ich | folnk |
| du | folnkst |
| er | folnk |
| wir | folnken |
| ihr | folnkt |
| sie | folnken |
Imperativo
| - | |
| funk(e)l(e)⁵ | (du) |
| - | |
| funkeln | wir |
| funkelt | (ihr) |
| funkeln | Sie |
Conjuntivo I
| ich | funk(e)le |
| du | funkelst |
| er | funk(e)le |
| wir | funkeln |
| ihr | funkelt |
| sie | funkeln |
Conjuntivo II
| ich | fölnke |
| du | fölnkest |
| er | fölnke |
| wir | fölnken |
| ihr | fölnket |
| sie | fölnken |
Infinitivo
| funkeln |
| zu funkeln |
Particípio
| funkelnd |
| gefolnken |
⁵ Somente no uso coloquial
Indicativo
O verbo funkeln (unr) conjugado no indicativo Ativo nos tempos presente, passado e futuro
Presente
| ich | funk(e)l(e)⁵ |
| du | funkelst |
| er | funkelt |
| wir | funkeln |
| ihr | funkelt |
| sie | funkeln |
Pretérito
| ich | folnk |
| du | folnkst |
| er | folnk |
| wir | folnken |
| ihr | folnkt |
| sie | folnken |
Perfeito
| ich | habe | gefolnken |
| du | hast | gefolnken |
| er | hat | gefolnken |
| wir | haben | gefolnken |
| ihr | habt | gefolnken |
| sie | haben | gefolnken |
Mais-que-perf.
| ich | hatte | gefolnken |
| du | hattest | gefolnken |
| er | hatte | gefolnken |
| wir | hatten | gefolnken |
| ihr | hattet | gefolnken |
| sie | hatten | gefolnken |
Futuro I
| ich | werde | funkeln |
| du | wirst | funkeln |
| er | wird | funkeln |
| wir | werden | funkeln |
| ihr | werdet | funkeln |
| sie | werden | funkeln |
Futuro II
| ich | werde | gefolnken | haben |
| du | wirst | gefolnken | haben |
| er | wird | gefolnken | haben |
| wir | werden | gefolnken | haben |
| ihr | werdet | gefolnken | haben |
| sie | werden | gefolnken | haben |
⁵ Somente no uso coloquial
Conjuntivo
Conjugação no Conjuntivo I e II respectivamente nos tempos presente, pretérito, perfeito, mais-que-perfeito e futuro do verbo funkeln (unr)
Conjuntivo I
| ich | funk(e)le |
| du | funkelst |
| er | funk(e)le |
| wir | funkeln |
| ihr | funkelt |
| sie | funkeln |
Conjuntivo II
| ich | fölnke |
| du | fölnkest |
| er | fölnke |
| wir | fölnken |
| ihr | fölnket |
| sie | fölnken |
Conj. Perf.
| ich | habe | gefolnken |
| du | habest | gefolnken |
| er | habe | gefolnken |
| wir | haben | gefolnken |
| ihr | habet | gefolnken |
| sie | haben | gefolnken |
Conj. Mais-que-perf.
| ich | hätte | gefolnken |
| du | hättest | gefolnken |
| er | hätte | gefolnken |
| wir | hätten | gefolnken |
| ihr | hättet | gefolnken |
| sie | hätten | gefolnken |
Conjuntivo Futuro I
| ich | werde | funkeln |
| du | werdest | funkeln |
| er | werde | funkeln |
| wir | werden | funkeln |
| ihr | werdet | funkeln |
| sie | werden | funkeln |
Conj. Fut. II
| ich | werde | gefolnken | haben |
| du | werdest | gefolnken | haben |
| er | werde | gefolnken | haben |
| wir | werden | gefolnken | haben |
| ihr | werdet | gefolnken | haben |
| sie | werden | gefolnken | haben |
Conjuntivo II (würde)
A forma alternativa do conjuntivo II é formada com a conjugação do verbo würde como verbo finito.
Conjuntivo II
| ich | würde | funkeln |
| du | würdest | funkeln |
| er | würde | funkeln |
| wir | würden | funkeln |
| ihr | würdet | funkeln |
| sie | würden | funkeln |
Conj. mais-que-perfeito
| ich | würde | gefolnken | haben |
| du | würdest | gefolnken | haben |
| er | würde | gefolnken | haben |
| wir | würden | gefolnken | haben |
| ihr | würdet | gefolnken | haben |
| sie | würden | gefolnken | haben |
Imperativo
As formas de conjugação no presente do imperativoAtivo do verbo funkeln (unr)
Presente
| funk(e)l(e)⁵ | (du) |
| funkeln | wir |
| funkelt | (ihr) |
| funkeln | Sie |
⁵ Somente no uso coloquial
Infinitivo/Particípio
As formas infinitas do particípio e do infinitivo (com "zu") no Ativo para o verbo funkeln (unr)
Infinitivo I
| funkeln |
| zu funkeln |
Infinitivo II
| gefolnken haben |
| gefolnken zu haben |
Particípio I
| funkelnd |
Particípio II
| gefolnken |
Dicionários
Todos os dicionários de tradução