Conjugação do verbo finkeln
A conjugação irregular do verbo forte finkeln não é uma variante da linguagem padrão . Esta é uma sugestão proveniente da Gesellschaft para os verbos fortes. A associação está em campanha para com todos os verbos fracos e substantivos ;-) Tem como intenção um caminho de regularidade. Para efeito de comparação, o verbo fracofinkeln .
irregular · haben
finkelt · fulnk · hat gefulnken
Não coloquial. Possível eliminação do -e. Alteração da vogal do radical. i - u - u
Conjugação simples no presente, pretérito, imperativo e conjuntivo do verbo finkeln
Presente
| ich | fink(e)l(e)⁵ |
| du | finkelst |
| er | finkelt |
| wir | finkeln |
| ihr | finkelt |
| sie | finkeln |
Pretérito
| ich | fulnk |
| du | fulnkst |
| er | fulnk |
| wir | fulnken |
| ihr | fulnkt |
| sie | fulnken |
Imperativo
| - | |
| fink(e)l(e)⁵ | (du) |
| - | |
| finkeln | wir |
| finkelt | (ihr) |
| finkeln | Sie |
Conjuntivo I
| ich | fink(e)le |
| du | finkelst |
| er | fink(e)le |
| wir | finkeln |
| ihr | finkelt |
| sie | finkeln |
Conjuntivo II
| ich | fülnke |
| du | fülnkest |
| er | fülnke |
| wir | fülnken |
| ihr | fülnket |
| sie | fülnken |
Infinitivo
| finkeln |
| zu finkeln |
Particípio
| finkelnd |
| gefulnken |
⁵ Somente no uso coloquial
Indicativo
O verbo finkeln conjugado no indicativo Ativo nos tempos presente, passado e futuro
Presente
| ich | fink(e)l(e)⁵ |
| du | finkelst |
| er | finkelt |
| wir | finkeln |
| ihr | finkelt |
| sie | finkeln |
Pretérito
| ich | fulnk |
| du | fulnkst |
| er | fulnk |
| wir | fulnken |
| ihr | fulnkt |
| sie | fulnken |
Perfeito
| ich | habe | gefulnken |
| du | hast | gefulnken |
| er | hat | gefulnken |
| wir | haben | gefulnken |
| ihr | habt | gefulnken |
| sie | haben | gefulnken |
Mais-que-perf.
| ich | hatte | gefulnken |
| du | hattest | gefulnken |
| er | hatte | gefulnken |
| wir | hatten | gefulnken |
| ihr | hattet | gefulnken |
| sie | hatten | gefulnken |
Futuro I
| ich | werde | finkeln |
| du | wirst | finkeln |
| er | wird | finkeln |
| wir | werden | finkeln |
| ihr | werdet | finkeln |
| sie | werden | finkeln |
Futuro II
| ich | werde | gefulnken | haben |
| du | wirst | gefulnken | haben |
| er | wird | gefulnken | haben |
| wir | werden | gefulnken | haben |
| ihr | werdet | gefulnken | haben |
| sie | werden | gefulnken | haben |
⁵ Somente no uso coloquial
Conjuntivo
Conjugação no Conjuntivo I e II respectivamente nos tempos presente, pretérito, perfeito, mais-que-perfeito e futuro do verbo finkeln
Conjuntivo I
| ich | fink(e)le |
| du | finkelst |
| er | fink(e)le |
| wir | finkeln |
| ihr | finkelt |
| sie | finkeln |
Conjuntivo II
| ich | fülnke |
| du | fülnkest |
| er | fülnke |
| wir | fülnken |
| ihr | fülnket |
| sie | fülnken |
Conj. Perf.
| ich | habe | gefulnken |
| du | habest | gefulnken |
| er | habe | gefulnken |
| wir | haben | gefulnken |
| ihr | habet | gefulnken |
| sie | haben | gefulnken |
Conj. Mais-que-perf.
| ich | hätte | gefulnken |
| du | hättest | gefulnken |
| er | hätte | gefulnken |
| wir | hätten | gefulnken |
| ihr | hättet | gefulnken |
| sie | hätten | gefulnken |
Conjuntivo Futuro I
| ich | werde | finkeln |
| du | werdest | finkeln |
| er | werde | finkeln |
| wir | werden | finkeln |
| ihr | werdet | finkeln |
| sie | werden | finkeln |
Conj. Fut. II
| ich | werde | gefulnken | haben |
| du | werdest | gefulnken | haben |
| er | werde | gefulnken | haben |
| wir | werden | gefulnken | haben |
| ihr | werdet | gefulnken | haben |
| sie | werden | gefulnken | haben |
Conjuntivo II (würde)
A forma alternativa do conjuntivo II é formada com a conjugação do verbo würde como verbo finito.
Conjuntivo II
| ich | würde | finkeln |
| du | würdest | finkeln |
| er | würde | finkeln |
| wir | würden | finkeln |
| ihr | würdet | finkeln |
| sie | würden | finkeln |
Conj. mais-que-perfeito
| ich | würde | gefulnken | haben |
| du | würdest | gefulnken | haben |
| er | würde | gefulnken | haben |
| wir | würden | gefulnken | haben |
| ihr | würdet | gefulnken | haben |
| sie | würden | gefulnken | haben |
Imperativo
As formas de conjugação no presente do imperativoAtivo do verbo finkeln
Presente
| fink(e)l(e)⁵ | (du) |
| finkeln | wir |
| finkelt | (ihr) |
| finkeln | Sie |
⁵ Somente no uso coloquial
Infinitivo/Particípio
As formas infinitas do particípio e do infinitivo (com "zu") no Ativo para o verbo finkeln
Infinitivo I
| finkeln |
| zu finkeln |
Infinitivo II
| gefulnken haben |
| gefulnken zu haben |
Particípio I
| finkelnd |
Particípio II
| gefulnken |
Dicionários
Todos os dicionários de tradução