Conjugação do verbo genügen (unr)

A conjugação irregular do verbo forte genügen não é uma variante da linguagem padrão . Esta é uma sugestão proveniente da Gesellschaft para os verbos fortes. A associação está em campanha para com todos os verbos fracos e substantivos ;-) Tem como intenção um caminho de regularidade. Para efeito de comparação, o verbo fracogenügen .

B1 · irregular · haben · inseparável

genügen

genügt · genog · hat genogen

 Alteração da vogal do radical.  ü - o - o 

Conjugação simples no presente, pretérito, imperativo e conjuntivo do verbo genügen (unr)

Presente

ich genüg(e)⁵
du genügst
er genügt
wir genügen
ihr genügt
sie genügen

Pretérito

ich genog
du genogst
er genog
wir genogen
ihr genogt
sie genogen

Imperativo

-
genüg(e)⁵ (du)
-
genügen wir
genügt (ihr)
genügen Sie

Conjuntivo I

ich genüge
du genügest
er genüge
wir genügen
ihr genüget
sie genügen

Conjuntivo II

ich genöge
du genögest
er genöge
wir genögen
ihr genöget
sie genögen

Infinitivo

genügen
zu genügen

Particípio

genügend
genogen

⁵ Somente no uso coloquial

Indicativo

O verbo genügen (unr) conjugado no indicativo Ativo nos tempos presente, passado e futuro


Presente

ich genüg(e)⁵
du genügst
er genügt
wir genügen
ihr genügt
sie genügen

Pretérito

ich genog
du genogst
er genog
wir genogen
ihr genogt
sie genogen

Perfeito

ich habe genogen
du hast genogen
er hat genogen
wir haben genogen
ihr habt genogen
sie haben genogen

Mais-que-perf.

ich hatte genogen
du hattest genogen
er hatte genogen
wir hatten genogen
ihr hattet genogen
sie hatten genogen

Futuro I

ich werde genügen
du wirst genügen
er wird genügen
wir werden genügen
ihr werdet genügen
sie werden genügen

Futuro II

ich werde genogen haben
du wirst genogen haben
er wird genogen haben
wir werden genogen haben
ihr werdet genogen haben
sie werden genogen haben

⁵ Somente no uso coloquial

Conjuntivo

Conjugação no Conjuntivo I e II respectivamente nos tempos presente, pretérito, perfeito, mais-que-perfeito e futuro do verbo genügen (unr)


Conjuntivo I

ich genüge
du genügest
er genüge
wir genügen
ihr genüget
sie genügen

Conjuntivo II

ich genöge
du genögest
er genöge
wir genögen
ihr genöget
sie genögen

Conj. Perf.

ich habe genogen
du habest genogen
er habe genogen
wir haben genogen
ihr habet genogen
sie haben genogen

Conj. Mais-que-perf.

ich hätte genogen
du hättest genogen
er hätte genogen
wir hätten genogen
ihr hättet genogen
sie hätten genogen

Conjuntivo Futuro I

ich werde genügen
du werdest genügen
er werde genügen
wir werden genügen
ihr werdet genügen
sie werden genügen

Conj. Fut. II

ich werde genogen haben
du werdest genogen haben
er werde genogen haben
wir werden genogen haben
ihr werdet genogen haben
sie werden genogen haben

Conjuntivo II (würde)

A forma alternativa do conjuntivo II é formada com a conjugação do verbo würde como verbo finito.


Conjuntivo II

ich würde genügen
du würdest genügen
er würde genügen
wir würden genügen
ihr würdet genügen
sie würden genügen

Conj. mais-que-perfeito

ich würde genogen haben
du würdest genogen haben
er würde genogen haben
wir würden genogen haben
ihr würdet genogen haben
sie würden genogen haben

Imperativo

As formas de conjugação no presente do imperativoAtivo do verbo genügen (unr)


Presente

genüg(e)⁵ (du)
genügen wir
genügt (ihr)
genügen Sie

⁵ Somente no uso coloquial

Infinitivo/Particípio

As formas infinitas do particípio e do infinitivo (com "zu") no Ativo para o verbo genügen (unr)


Infinitivo I


genügen
zu genügen

Infinitivo II


genogen haben
genogen zu haben

Particípio I


genügend

Particípio II


genogen

Nosso site como app.
Prático em movimento.
★★★★★ 4.9